20 apr. 2022
3 minuten
De betaalhygiëne tussen ondernemingen onderling (B2B) en tussen overheid en ondernemingen (G2B) gaat er algemeen op vooruit. Dat blijkt uit het betaalrapport dat Graydon opmaakte in samenwerking met UNIZO en UCM. Voor de kmo-bedrijven is dit goed nieuws, want in crisistijden is het cruciaal dat de overheden de ondernemingen zoveel mogelijk zuurstof geven. De slechte leerlingen in de klas zijn de Vlaamse en de Brusselse gemeenschap. Wat betreft de Vlaamse centrumsteden scoren vooral Brugge, Oostende en Mechelen erg zwak.
Ondanks de verbetering wordt nog steeds één op tien facturen minstens negentig dagen na vervaldatum en in sommige gevallen helemaal niet gehonoreerd. Sinds 1 februari 2022 is een nieuwe betalingswetgeving van toepassing die overheidsinstanties en ondernemingen zal dwingen tot een belangrijke aanpassing in hun betaalgedrag. UNIZO vraagt om de economische inspectie bevoegd te maken om kordaat toe te zien op de naleving hiervan.
Na de scherpe terugval van de Graydon betaalindex tijdens het tweede kwartaal 2020, dus samenvallend met de eerste covidgolf, zien we vanaf het eerste kwartaal 2021 een scherpe remonte. Op het einde van het vierde kwartaal 2021 bereikte de betaalindex 104,4 punten: een waarde die vergelijkbaar is met de beste waarden die de Graydon betaalindex bereikte in 2016.
‘Vanaf het tweede kwartaal 2021 worden er, voor het eerst sinds het begin van onze metingen, systematisch meer dan 70 procent van de facturen die onze Belgische bedrijven aan andere bedrijven (B2B) of aan de overheid (B2G) overmaken binnen de afgesproken termijnen betaald. Het vierde trimester 2021 meten we zelfs 71,59 procent tijdig betaalde facturen’, zegt Eric Van den Broele, director research & development bij Graydon. ‘Toch worden einde 2021 nog steeds één op tien facturen minstens negentig dagen na vervaldatum en in sommige gevallen helemaal niet gehonoreerd. Dit dient een blijvende bezorgdheid te zijn waarbij moet gestreefd worden naar verdere correctie en verbetering.’
‘Er zijn nog verschillen in het betaalgedrag van de verschillende overheden (G2B)’, gaat Danny Van Assche, gedelegeerd bestuurder van UNIZO, verder. ‘De federale overheid zit na een aantal zwakke jaren met veel schommelingen terug op een hoger, gelijkmatig niveau. Eind 2021 wordt 74% van de toegestuurde facturen binnen de afgesproken termijn betaald. Belangrijke vertragingen zijn vooral toe te wijzen aan de overheidsdiensten Financiën, Sociale Zekerheid en Mobiliteit.’
Wat betreft de regio’s zijn de verschillen echter enorm. De Duitstalige en Waalse Gemeenschap betalen nagenoeg perfect. De Brusselse ministeries (6.31 op 10) en de Vlaamse Gemeenschap (5,28 op 10), kunnen we kwalificeren als slechte betalers. Ook bij de lokale besturen is nog werk aan de winkel. Vooral de Vlaamse centrumsteden Brugge, Oostende en Mechelen scoren erg zwak.
Nood aan correcte cijfers
Deze cijfers geven een ander beeld dan de vaak zeer euforische eigen betaalrapporten van de federale en regionale overheden. Een reden hiervoor is dat dit betaalrapport enkel de betaling ten aanzien van ondernemingen in rekening neemt en niet betalingen ten aanzien van de banken, waarvan kan worden uitgegaan dat ze procentueel een groot aandeel van de openstaande schuld vertegenwoordigen en ook stipter worden betaald. Ook berekenen overheden vaak pas de betaaltermijnen vanaf het moment dat de factuur is opgenomen in het boekhoudsysteem en niet vanaf de ontvangstdatum van de factuur of de factuurdatum.
UNIZO vraagt daarom om in toekomstige overzichten voldoende onderscheid tussen schuldeisers te maken en de betaalgegevens van de banken, grote ondernemingen en kmo’s apart mee te geven. ‘Door deze opdeling te maken krijgen we een correcter beeld. Daarnaast moeten betaaltermijnen minstens worden berekend vanaf de ontvangstdatum van de factuur, niet vanaf de opname ervan in het boekhoudsysteem’, aldus Danny Van Assche.
Anderen lazen ook
